Page 173

صحيفه ۱۷۰ محاربه روس و ژاپان جلد اول در سنهٔ ۱۷۸۱ از دریای ژاپون بر جهیده بجزیرهٔ «ساخالین» آمدند. این جزیره که در مابین (٤٦) و (٥٤) درجهٔ دایرهٔ عرض واقع شده، و ژاپونها آنرا جزیرهٔ «قارائوتو» مینامند عبارت از يك جزیره ایست که به برابری ساحل سیبریا ممتد شده رفته است. این جزیره جنگلهای بسیار بزرگ، و معدنهای خیلی توانگری را مالك است. و برای صنعت ماهیگیری که در آن زمانها برای ژاپونها قیمت و اهمیت فوق العاده داشت نیز خیلی مساعد و موافق است. روسها باوجودیکه از صید ماهی اینجزیره خودشان بوجه دلخواه فائده نمیتوانستند بگیرند، فائده گرفتن دیگران را نیز مانع میشدند. آبنائی که این جزیره را از قطعهٔ سیبریا جدا کرده خیلی تنگ و کمبر است ولی درون جزیره برای سکونت یکجای مناسب و موافقی نیست. چرا که در موسم تابستان بارانهای بسیار شدید، و دمه های کثیف، و در زمستان با برفها و یخبها مستور است. وعلی الخصوص بندرگاههای خالی از یخ را که یگانه آرزوی روسهاست هیچ موجود ندارد. روسها این جزیره را به نیت این در زیر تصرف آورده بودند که آنرا دروازهٔ در آمدن ژاپونها میشمردند. جزیرهٔ «ساخالین» اول در زیر ادارهٔ ژاپونها بود، و با اهالی مختلفهٔ ژاپون، و «آینوس»ها مسکون بود. ملحق شدن جزیرهٔ (-اخالین) به روسیه دولت مشارالیها را به جزیرهٔ (یه دو) وبندر گاههای خوب آن تقرب میداد. و برای بسیمنافعی که در زیر نظر داشت مساعد وموافق يك جابی بعمل میآورد. حالاً نکه اهالی مسکونهٔ این جزیره باروسها معاشرت و اختلاط کردن نمیخواستند، و منافرت و مجانبت کلی اظهار میکردند. لهذا چون دیدند که با اهالی آنجا کسب مناسبات و آمیزش ممکن نمیشود بکمال یأس و نومیدی به برگشتن مجبور گردید. بنابرین از راه دیپلوماسی-یعنی پولیتيك در آمد. در سنهٔ ١٨٠٦ يك سفیری به (ناغاراکی)