Page 168

صحیفه ١٦٥ محاربه روس و ژاپان جلد اول میگردید . حقیقت این هر دو حرکات اگرچه باهمدیگر مساوی بود ولی صورت اجرای آنها دگرگونه می نمود . روسیه میخواست که آن سرزمین ها را بمرور زمان بممالك خود ملحق سازد ، اهالی آنجاها را آهسته آهسته روس سازد و باین نیت پیش می آمد . اما ژاپونیا باین نیت نبود او میخواست که این دو حکومت همسایه او — یعنی کوریه و چین بسبب وضعیت جغرافیه و نزدیکی جنسیت در خصوص تجارت و دیگر امتیازات ترقی و تقدم نمایند ژاپونیا درینفکر خود دائما ثبات می نمود و در باب مدافعه استقلال و تمامیت ملکیه هریکی از آنها کوشش میورزید . و ازین بود که درسنه «١٨٩٣» با حکومت چین که استقلالیت کوریه را در زیر محدود میداشت برای مدافعه حقوق او اعلان حرب نمود . در ختام ایحرب — یعنی در سنه «١٨٩٥» برين يك قناعت حاصل کرده بود که دوام استقلال و تمامی ملکیت مستقبله اقصای شرق بخود او محول خواهد بود . چونکه نه چین و نه کوریه بمقابل تجاوزات استقلالیت شکنانه حکومت های غربی سد حایل کشیده نخواهند توانست . و باین هم میدانست که اگر بمعاونت همسایگان طبیعی خود شتابان نشود ممالك كوريه بروسیه ملحق خواهد شد ، ودولت چین نیز ماننديك لاشه بيكارى طعمه آن گرگ درنده خواهد گردید. بنابر این ژاپونیا سر ازین تاریخ برای دوام استقلالیت حکومت های اقصای شرق و محافظه آنها از تسلط اغیار بترقیات سیاسی و عسکری خود بکوشش کردن آغاز نهاد . اما افسوس که این سعی و فعالیت عالیجنابانه ژاپونیا را هیچکسی خوب نفهمیده بود که چیست . «ارشمیذ» نام یکی از ریاضیون قدیم هنگامیکه آلت جر ثقیل را اختراع نمود یکی از رفقای او از روی لطیفه باو گفت : — آیا با این اسبابیکه ساخته اید به برداشتن کره زمین کامیاب خواهید شد؟ او گفت :