Page image — the source of record
Machine transcription
صحيفه ١٦٦ محاربهٔ روس و جاپان جلد اول
بلی، اكر يك نقطه استنادیكه اين اسباب را بران بگذارند پيدا شود به برداشتن آن نيز كامياب خواهم آمد!
وقتيكه حرب چين و جاپان بانجام رسيد دولت ژاپونيا برای برداشتن قوت و نفوذ روس را از چين و كوريه بجست و جوی اينچنين يك نقطه استنادی افتاده بود. لهذا شبه جزيره (ليا او تونغ) را كه در خليج (پچیلی) واقع است برای مقصد همين نقطه استناد بدست آورد. اما اين آرزو و مقصد ژاپونيا را سه حكومت بزرگ او روپا قبول نكردند كه آن حكومت ها عبارت از المانيا، روسيه، فرانسه بودند و اين هر سه دولت بقوهٔ جبريه بر ژاپونيا به تهديدات آغاز نهادند. بمقابل اين ممانعت و مداخلت مشتركه، دولت ژاپونيا خود را دران وقت تنها و بی مدد كار يافته بود. دولت انگليس درين مسئله دران وقت يا قصداً اختيار سكوت كرده بود و يا آنكه ديگر كار های مهم او را ازين مداخله مانع شده بود. حكومت های متفقه امريكا، نيز باين كار دخل و غرض نگرفته بود.
هنوز يك چند ماهی نگذشته بود كه دولت المانيا بندرگاه (كياچه ئو) را و دولت روسيه شبه جزيره [ليائوتونغ] را كه ژاپونيا آنرا از چين ضبط نموده و باز بمجبوريت ترك كرده بود بصورت اجاره از دولت چين به تصرف خود ها آورده بودند. دولت روسيه بعد از انكه شبه جزيره (ليائو تونغ) را بصورت قطعی در زير تصرف خود آورد امتياز ساختن راه آهن را نيز حاصل نمود. در سنه (١٨٩٨) بنا بر احكام مقاوله نامه كه امضا شده بود بكار آغاز نهاد. و تدريجاً آثارهملكه كه از بسيار وقت در خصوص روس ساختن اهالی و الحاق كردن اراضی چين و كوريه در تصور داشت آشكارا گرديد.
در اول بهار سنه (١٩٠٠) بهانهٔ محافظهٔ خط راه آهن خود قوهٔ كافی عسكريه نيز بطرف (ولاديووستوق) سوق و روان نمود. بعد ازين بيك مدت در جهت های شمالی چين وقايع (بوكسر) ها ظهور نموده انظار دقتِ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.