Page 89

۸۴ اجتماعی همه انسانها عبارت از تعاون و تناصروتساند است، مقصود از تربیه اجتماعیه، عادت دادن انسان است نفس خود را باینکه جامعه را بهمان ماهیت خود واهمیت بشناسد، افراد را بیک نظر احتیاج و محبت به بیند، در کل اعمال خود تضامن و تعاون و تساند اساس گیرد. حب ذات، طمع، حرص، احتکار، غرور، اینها همه موانعیست برای ایفای وظایف اجتماعیه، همه میدانیم شخص کامیاب آنستکه اعمال او قرار واقع و حقیقت جاری باشد. مثلا سو خلق و کثرت غضب نفرت را نتیجه دارد، هیچ کس نمیتواند که بذریعه خلق سوء و غضب در قلوب مردم خود را محبوب سازد، زیرا مطلوب او غیر از ماهیت و حقیقت طریقه سلوکش میباشد، همچنین است نیز کامیابی فرد در جامعه، میدانم که حیات در جامعه متوقف بر تعاون و اشتراک و تساند است هر گاه کسی بدون این حقیقت یک مقصدی دیگری داشته باشد البته کامیابی او محال خواهد بود، وظیفه اجتماعیه محبت و تآلف و اشتراک را در حزن و سرور دیگران بر ما واجب میسازد، ترجمه رفیق لغزش در حیات یک محمد زائی ۱۲۰۰