Machine transcription
۶۶
ز بد بگریز با نیکان بیامیز
بهشت عدن جای صالحانست
ز خوف ایزدی یک لحظه غافل
مباش او قاهر جسیم جانست
غضب آلوده گر بیند سلطان
ز خاک تیره کمتر بلکه زانست
رجا میدار د از لطف الهی
که بحر لطف او دایم روانست
به عین مرحمت بیند به موری
همان ساعت سلیمان زمانست
بعصایم ترحم کن الها
ترا فیض و کرم بر عاصیانست
شعله هجران به تنم در گرفت
ملک دلم سوخته تا سر گرفت
کشور خودم ستة تاراج شد
پادشه حسن چو لشکر گرفت
محو شد از یک نگهش جسم من
برقع رخ چون مه من بر گرفت
زمره جبین آن صنم سیمتین
لون رخش غنچه احمر گرفت
تاب و توان و خرد م شد ربود
نرگس مستانه چون خنجر گرفت
رشک بتان حور وشی گلبدن
مهر و مه از طلعتش انور گرفت
سرو سهی قامت رعنای من
خضر صفت جامه اخضر گرفت
ملک یمن بالله لعل لبش
روی زمین جمله مسخر گرفت
امیر یار محمد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
