Page 84

۵۱ مست و مدهوش از شراب کهن جامه خویشتن دریده گذشت زد نمک بر جراحت دل ریش چونکه آنماه نارسیده گذشت آن پری چهره شوخ بی‌پروا ناله زار من شنیده گذشت قاتل العاشقین طبیب قلوب خرم آن کس که برگزیده گذشت باغ کیستی که عالم آرائیت باغبان یک گلی نچیده گذشت بلبل بیدل از جفای خزان خون دل از مژه چکیده گذشت از فراق سمنبر گل رخ شب و روزم بآب دیده گذشت شاه من آمد و فغان برخواند لشکرش نیز صف کشیده گذشت این منقش سرا چو شد تعمیر دیده بکشودم و ندیده گذشت بیدلان از جفای هجرانش هم بخون جگر طپیده گذشت هر که شد واقف رموز نهان همچو منصور سر بریده گذشت مالک شرق و غرب و خسرو طوس شربت مرگ را چشیده گذشت عاقبت شرح رفتگان تا چند غیر حق جمله آفریده گذشت دو زلف یار چو زنجیر گردنم شده است دل ربوده چو نخجیر در غمم شده است