Page 61

۳۸ چو بزم عیش را برپا نمودند رقیبان سینه بر بالا نشستند چو من پروانه شمع وصالش زصدا قرون بزار الا نشستند مرا پیر مغان چون گشت رهبر همه کارم بسامانا نشستند بحمد الله به تخت شادمانی بمن سر و خرامان امشب چوگستردند بساط کامرانی عدو در نار هجران امشب سپاس و حمد گو عایشه دایم مدح از شاه مردان امشب بیا جانا سوی بستان کلستان است ر ساقی کلچره می نوشیار نبیت بتی شکر لبی شیرین سخن محبوب سیمین بر عکس شمع رخسارش بستان روش نیست قدم مستنانه در بزم عشاقان بی پروا که دفتر خانه دل السخن سنجید نشت ز بخت خویش سلطانم سر از پا و اندا دو زلف یار چون زنجیر طوق گردنیست نگر در مجلس مستان که دارا لطف بید یان ز شادی شتری زهر در قصه نیست بمن آن طائر فرخ بیاورد مرده دولت زباغ وصل از شکتان گل است سعادت گر میخواهی در این دم را از دست که ارباب محبت رابجان کو شری است زبی فرخنده ساعاتی که من دارم مجدنا نکار نازنین با من بیک په نشت جمال دادم