Page 62

۲۹ جمال دختر زرین بیرون از نقاب آمد نوشید کن جد ین با که لشکر کش گششب بیا در کاسه ویرای عالی به سکین زکوة حسن سلطان جهان سنجید شیر شت فصل گل میرود از دست بده باده ناب مجلس آراسته شد ساقی گلچهره شتاب پنجروزی بجهان خرم و خندان میباش زانکه اسباب فلک نقش بود بر سر آب دلبر مهوش شکر لب شیرین گفتار عارضت برگ گل و غنچه بویت چو گلاب مضطر بحال شدم از غم هجرت شده ورق صنما بهر خدا رخ زمن زار متاب زار و بیمار غمم رشگ بتان بهر خدا بوسه زان لعل شفا بخش بده بهر صواب جان و دل سوخته در آتش عشقت چون سپند نرگس عربده جویت جگرم کرده کباب خسرو حسن بدا د من بیچاره برس لشکر عشق توام کشور دل کرد خراب اکثر افتاده به چاه ذقنت پیر و جوان محض لله برهان خلق جهاز از عذاب عالی شیفته عارض زیبای توست رشته زلف تو در گردنش افکنده طناب بیا که کشتی غم شد برون ازین گرداب هزار حمد سپاس ای مسبب الاسباب رسید مژده که اندو رفت و فرح آمد بی من دوست بینداخت از جمال نقاب