Machine transcription
۱۲
بند بندم اگر کنی چو قلم
من نخواهم شد از در تو جدا
عقل و هوش خرد برین سریر
تا شدم مبتلای زلف دو تا
زخم ناصور در جگر دارم
نیست این درد را علاج و دوا
طوف نیکو به طالعش نبود
که نمییابم از تو بوی وفا
عایشه غرق بحر هجرانت
به ترحم نگر بعین عطا
بیا بباغ محبت نگر تماشا را
خرد برین ز سر بلبلان شیدا را
به چهره گل سوری ببین که وقت سحر
ز رنگ و بوی معطر کند چمنها را
نوای بلبل و قمری و عندلیب شنو
فگنده هر طرفی های و هوی غوغا را
کنار آب لب جوی دلبر رعنا
بدست آر گل اندام مجلس آرا را
بیار ساقی ازان می که صوفیان کبار
به نیم جرعه فروشند دین دنیا را
ازان می که بصد سال مرده جان بخشد
که داده اند ازان حضرت مریم مسیحا را
ازان می که چو منصور هر که زو نوشد
ز فرط عشق کند دار و هم رسنها را
می مذاب که فرح دلست و قوت روح
کرم نمای محبان باد پیما را
دلم گرفته ز دنیای دون نیا ساید
برای دوست بسر می کنیم سودا را
بلب جوی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
