Page 381

۳۴۸ ساعت چاشت بپایان نسخه با تمام رسید که بار باب خرد فرحت می باد مزید ساکن کابل در موضع او پچی مرقوم شده کین فطنت اشعار ندر سحر عموم رنج بسیار کشیدم چو سخن ضم کردم بسرم مان پاره از خون جگر کم کردم خواهم آمرزش خود از کرم ربانی زانکه پا بنده و باقیست می را سلطانی اول و آخر و هم باطن و اظهار یکیست هم کریم و کرم و غافر و غفار یکیست خاتمه طبع سپاس بیقیاس مر خالق هژده هزار عالم را که مبدا و معاد عالم تکوین را از دو حرف بحر و او را و درود بیحد و عد مر رسول اکرم را که فصاحت کلام معجز نظام کوی سبقت از حکمایان برده اما بعد بر ضمایر اهل بصایر پوشیده مباد که بهترین مخلوقات حیوان ناطق ست و بهترین نطق که بنظم باشد و اخص آن از انوشه ایند این کتاب لاجواب از کلام شاعر جادو زبا سحر بیان که مغز طرش بحریست که سفینه خرد در تلاطم امواجش در تزلزل ست در بلده کابل اعنی صاحب عفت و عصمت بی بی عایشه درانی بار کزائی از ابکار افکار سود نموده از ناقدروانی کسی با و نمی پرداخت و نسخه مکتوبه مرحومه در کتابخانه خسروی بود پس حضرت پادشاه اسلام پناه فزاینده چتر شاہی فروزنده شمع سنت رسالت پناهی قدر دان اهل کمال خدیو بلند اقبال امیر بن الامیر بن الامیر امیر عبدالرحمن خان ادام سلطنته کتاب مرحومه را در چاپ خانه سرکاری داده امر نمودند که چاپ شود با نتظام سیادت پناهی محمد عظیم خان سار جن میر و باهتمام میلان افاق منشی عبدالرزاق بیک تا بریخ پنجم رمضان شنه هجری طبع شد