Page 380

۳۴۷ بشد چون زکف آن دُربی بها ندارد شکیب و قرار عایشه شب و روز از نار هجر و فراق بود سینه پر شرار عایشه مکن یاد از خاندان رسول صبوری نما اختیار عایشه غیر از تو کسی نیست که گیرد دستم دل در طلب فضل توابستم بستم عذرم بپذیر و عفو کن تقصیرم هر چند که من تو به خود بشکستم هر جا که روم براندم از در خویش باز آمدم و پیش درت نشستم از دوستی خلق ندیدم اثری از جمله بریدم و بتو پیوستم از بادهٔ معرفت بکامم می ریز از وحدت خویش کن تو مستم مستم خاتمه کاتبۀ عایشه از امتی شاه عرب بنت یعقوب علی والدۀ فیض طلب قوم بارکزئی و شاعرۀ ملک وجود عهد سلطان زمان بحر عطا شه محمود پشت در پشت خطاب آمده مارا منصب توپچی باشی همه بودند ذوی الجاه و یوم پنجشنبه بد و بیست شش از ماه رجب یافت تحریر شکر گنج پر مضمون ادب یکهزار و دو صد و سی و دو از هجرت بود که چنین نظم گهربار بار قام نمود