Page 361

۳۲۸ تابکی از جفای چرخ کبود تماشای کاو خر باشم حی قیوم قادر اناپ دور از وصل شیر نر باشم همچو فرهاد از ید حسرت غور ده بر سر تو خم و تبر باشم بهر گلزار حسن آن محبوب زار چون بلبل سحر باشم غرقه در بحر هجر و محنت و غم قید در دام شور و شر باشم از می اشتیاق فرقت تو مست و مدهوش و بیخبر باشم عایشه تابکی بدین منوال بی پسر زار و در بدر باشم ايضاً ارجمند آرزوی چند در دل داشتی می ندانستی که اندر خاک منزل داشتی خواستی سر رشته جاه و جلال آرزیتی در سرت سودای خام و فکر باطل داشتی عزم کردی سوی کشمیر و بدام فقر تست مادرت را همچو مرغ نیم بسمل داشتی برنشستی بر سمند باد پا کردی وداع سوی میدان شهادت بخت محمل داشتی با خدای خود توکل کرده رفتی در مصاف خویش را از بازی ایام غافل داشتی صاحب عقل و خرد بودی قضا تو شش در ربود سینه پیش ناوک اوران مقابل داشتی رعدسان غرید چون آمد صدای سهمناک اندران ساعت عجب حال مشکل داشتی جان شیرین