Page 356

۳۳۳ بقای چرخ گردون باد و ایام نظر کن بسیر کار جهان را بدادم رس که گویم هر سحرگاه دعای عمر و جاه کامران را آغاز مرثیه غزرا در ایام محمود شاه وزیری بداور چاکویم دگر فتح نام نمود عزم کشمیر چون روان شد بجمعی ز شیران نر یکی توپچی باشی آن شاه بود که ثانی و رانیست در بحر و بر شرر و شجاع فیض طلب نام او ذوی الفهم و ادراک صاحب هنر نروید ببستان چو سرو قدش چو شمس جمالش نتابد سحر هلال مه نو دو ابروی او ضیای جبینش طلوع سحر دو چشمش ز بادام خلد برین تنش بود چون سیم و زرین گهر خراج بدخشان ز لعل لبش دهانش بدین جهت پر گهر بگرد رخش خط ز مشک ختن لسان تکلم چو شهد و شکر نگنجد بتقرير اوصاف او بسیرت ملائک بصورت بشر چو شد عرصه رزم آراسته شهادت پذیرفت آن نامور سپاه اجل حمله آورد بر او بتیغ قضا سینه را کرد سپر