Page 344

۳۱۱ از عطای عمیم لم یزلی حاجتم را بلطف خویش برار رباعی یا رب بر رسالت رسول ثقلین از حرمت دعوت امام الشرفین عذرم بپذیر و عفو کن تقصیرم عذرم بحسن پذیر و عفوم بحسین رباعی غنچه بست که دیدار میسر گردد مرا بلعل ترا خلق مسخر گردد گر درائی بچمن سر و قدلاله غدا خجل از رشک رخت غنچه هم گردد رباعی شاه شاهان خسرو روشن ضمیر آستانت ملجای برنا و پیر ساکن البعث داد پیر دستگیر عایشه افتاده است دستش بگیر رباعی بحر لطف توام نبود رجای بجز ذات توام نبود صدای اغثنی یا غیاث المستغیثین تو بیشک صاحب فضل و عطای رباعی از ان روزیکه خالق کرده هستم زجام محنت و اندوه مستم