Page 343

۳۱۰ امیدانم توئی در هر دو عالم بجز ذات تو مولائی ندارم رباعی ایکه مست از باده چون ارغوان گردیده جامه صبرم بدست ظلم چون دریده بر جفای بی مروتی که بنت نبود نظر ای ستمگر ناله زارم مگر نشنیده رباعی غیر زمین هیجان بجز خدا مینما فقیر و منعم و شاه و گدا مینما سمند عمر شتابان رود چو باد صبا جوان و پیر و رجال و نسا مینما رباعی ای درد مرا ز لطف درمان یارب ناجی ز هلاک موج طوفان یارب هادی ز کرم کریمت از راه خطا سم فضل تو محو جرم و عصیان یارب رباعی صیاد ازل چو دام تقدیر نهن از خال تو دانه بهر تزویر نهن دامش ز کمند زلف مشکین تو بود مرغ دل مرد و زن به تدبیر نهن رباعی خیر من باد اقل و اکتر بد و گیسوی سید الابرار از عطای