Machine transcription
۳۰۵
من گریه کنم چو سحاب نیسان افلاک بحال زار من خندند
رباعی
عیش آباد دلم ماتم سرا شد ای وا بلبل شیرین سخن از من جدا شد ای وا
شهد در کام مذاقم زهر قاتل گشت است مسرت چون تیر از شتم رها شد ای وا
رباعی
فیض آباد دلم از دست غم ویرانه شد خانه عیش و نشاطم عاقبت غمخانه شد
انکه چون جانش گرامی داشتم از جان دوست حسرتا انطالع سرگشته ام بیگانه شد
رباعی
مرا طالع ز خون دل نوشتند باب غم وجودم را سرشتند
بملک فطرتم باران محنت همیبارد چوبذر جود کشتند
رباعی
گردون بسرم چوت میا میگردد اسود بنظر صبح ضیا میگردد
هر جاکه رود نگار اندر عقبش دودین من مبتلا نما میگردد
رباعی
چون چرخ فلک درین سرامیگردد در گلشن دین دلربا میگردد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
