Page 339

٣٠٦ غیر از گل عارضش گل باغ جنان در دین من خار جفامیگردد رباعی دامن صبرم درید از دست یار ناخلف کی بود کان گوهر یکدانه را آرم بکف چون کنم با من موافق نیست دھر واژگون لیک میجویم مداد از همت شاه نجف رباعی می گریزی چون غزال از من حلا پر حذر من بجرث شهرة آفاق گشتم بیخرد زار نالم همچو بلبل در گلستان فراق حسرتا بر باد چون گل رفت ایام سلف رباعی همچو شمع از فرق تا پا میگدازم روز و شب من بعشقت بیخود تو مست از آب عنب تا بکی داری دلا بر ما جفای بیکفون خوف کن از ایزد شرم از شهنشاه عرب رباعی چو بزم عیش رندان پست کردند مرا از خمر عرفان مست کردند چونخل دوستی سر زد بعالم مرا با دلربا پیوست کردند رباعی زار نالم زار گریم زار سوزم زار زار از فراق مونس جانی چو ابر نوبهار چون کنم