Page 312

۲۷۹ بیا ساقی زان می‌کہ بخشد حیات زنوشیدنش حل شود مشکلا بمن دہ کہ آسودہ خاطر شوم زفیض عمیمش مکار شوم ازان می‌کہ آئینہ قلب را ززنگ ضلالت ببخشد صفا رہایم از جور چرخ دوار ضمیمہ شود ایندلی پارہ پا بیا ساقیا شادمانی کنیم زعشق صنم کامرانی کنیم بیا ساقی زان بادۂ ارغوان کند پیر صد سالہ را او جوان بگلزار حسن بتی سیمتن ملازم صفت باغبانی کنیم زباغ وصالش بچینم گلی بآن دل و با جان فشانی کنیم بنالیم بلبل وش از آشیان بوصف رخش در فشانی کنیم بیا ساقیا جام کیخسروی بمن دہ کہ دل گردد از وی قوی بیا ساقی زان بادۂ اشتیاق زہجرہ یابم نجات از فراق دمی خوش بزی مغتنم دان نفس بروی شطی خانہ داری چس چو دنیای دون کیدمی نشست چو شیرین بود شہد بی نیش نیست بیا ساقی زان بادۂ لعل رنگ کند پاک زایئنہ قلب زنگ مخور غم مخور غم مخور زنہار مدار د فلک لمحہ اعتبار