Page 252

۲۱۹ زبان خامه قاصر شد باوصاف جمیل او معاذالله زهی حسن که دارد شیوه روزافزون بصورتخانه چین کی نقوش بدین خوبی بیک نظاره او شد جمال مهوشان مفتون ز سر تا پا پری پیکر بود چون مخزن گوهر نباشد حور رضوان هم بدین زیبائی و محزون بزنجیر سر زلفش مرا شد مرغ دل محبوس بسودای رخش هستم بزندان غمش مجنون نروید چون قدش سروی بستان ارم هرگز چو لعل گوهرفشانش کجا باشد در مکنون بسحر نرگس جادو ربوده عقل و هوشم را نباشد سامری هرگز بدین منوال در فسون بآب دیده شویم دفتر عارض زهی حیرت بسی داغی نهان دارم بدل گنجینه مدفون بمنزلبر غنام شوقش ربود از جا شدم چون بلبل شیدا بگلزار رخش مفتون ز دنیا کی وفاداری ندیدست چشمه مینایی سلیمان نگینش کو کجا شد مخزن قارون اگر هرچند مهجورم ز وصل دلبر با دورم مراد خویش میجویم ز لطف قادر بیچون چو گردون سفله پرور شد بهار نکو نشین در[؟] بمن اندر اجابت دعوت عالی شد مقرون نگار نازنین سرو خرامان رخت شمس و لبت یاقوت رمان بشیرینی ز شکر باج گیری متانت در لطافت آبحیوان ز سر تا پا توئی کان ملاحت بود دندان چو مروارید غلطان