Page 152

۱۱۹ بیا طبیب بحال مریض خویش نگر ببین ز هجر چسان بیقرار میباشد بنوش باده بوقت سحر زشوق حبیب چمن لطیف و هوا مشکبار میباشد هزار نافۀ مشک تتار و عطر و گلاب فدای نفخۀ بوی نگار میباشد بنال بلبل بیپر که وقت اسحارست که عاشقان بطلب وصل یار میباشند فتاده همچو تو بر آستان آن محبوب گدای بی‌سر و بی‌پا هزار میباشد شهان دهر و سلاطین چرخ افراسیان بخاک بگذرندش چو غبار میباشد مباش غرۀ مهر و بال و جاه و جلال بقای دو ان سه روزی چهار میباشد تو کیستی که بنالی ز گردش ایام مدام گردش لیل و نهار میباشد اگر چه نامۀ سیاهی بحق رجا میدار مقام وصل بشبها تا ر میباشد مشو ملول ز کردار زشت حیاث عنایت و کرمش بیشمار میباشد در دیر مغان خفته بسی باده پرستند وز باده توحید همه مست الستند بیدار شدند روی ترا دید بیکا فی الجمله همه ساغر و پیمانه شکستند موجود نبود آدم و حوا که در آن دم خشت و گل عشاق بمهر تو سُرسَتنَد در دام کمند سر زلف تو اسیرند گر طائفۀ دوزخ و گر اهل بهشتند