Machine transcription
۷۳
چون بدیدم حسن روز افزون آن شکرو دهان فهم و ادراک خرد عقلت ز سر رفت و گذشت
در هوای صید مرغ وصل آن شیرین زبان شاهباز نه فلک بی بال و پر رفت و گذشت
فرش راهش دیده کردم التفاتی می نکرد از من بیدل ستمگر بی خبر رفت و گذشت
طوطی شکر شکن جان بلبل شیرین سخن همچو طاوس چنان آن جلوه گر رفت و گذشت
از فراق عارض آن دلبر حور لقا صد هزاران همچو من خونین جگر رفت و گذشت
خواستم یک جرعه نوشم زجام زرنگار ساقی دوران چو باد بحر و بر رفت و گذشت
هر کرا در دل نباشد سوز عشق آن نگار در پی آب علف چون گاو خر رفت و گذشت
پیر برنا زشت زیبا جمله رفتند از نظر ماه کنعان یوسف زرین کمر رفت و گذشت
ای دریغا کامران کامکاران جهان از دیار عمر چون شمس و قمر رفت و گذشت
ای دل از دغلکی تاکی همی نالی خموش شکوه تا چند خسروان نامور رفت و گذشت
علیشا تا بتوانی در ثنای حق بکوش
آنکه غافل شد از و چون کور و کر رفت و گذشت
سوختم در نار هجران یا محمد الغیاث گشته ام خاطر پریشان یا محمد الغیاث
دوز بود کر شبی واج مرا بخشی سحر از عنایت شاه شاهان یا محمد الغیاث
یک تبسم کرد لعل در فشان در چمن در زمان شد غنچه خندان یا محمد الغیاث
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
