Page 103

۷۰ بیا بیا که مرا با تو آشنائیهاست دلم مدام خراب از غم جدائیهاست خمار صد شبه دارم شرابخانه کجاست بگو برای خدا این چه انتظاریهاست فتاده‌ام به بلائی که شرح نتوان کرد رضا به مرگ خودم این چه زندگانیهاست مرا که یک نفس از عمر بی‌تو میگذرد اگرچه خلد برینست بیقراریهاست وگر بتیغ زنی سینه را سپر سازم که سر بریدن عشاق مهربانیهاست مرا که زلف تو چون طوق گردنست ای شوخ زبندگیت چوقمری نگر نشانیهاست تو در تکبر حسن و چو بلبل عشاقست زخار هجر تواند رفغان و زاریهاست بتیز غمزه مرا کشته خاک میسپرد بره فکندن مقتول شرمساریهاست اگر بتربت من بگذری پس از صد سال لعات ز قدومست شادمانیهاست ملک تنا و حشم آرزوست دلبر نازک بدنم آرزوست نرگس مخمور ورخ مهر و ماه لب چو عقیق یمنم آرزوست شیوه شیرین و عذار ملیح حسن جن در حسنم آرزوست راحت جان مرهم دلهای ریش زلف شکن در شکنم آرزوست حقه پر گوهر و آب حیات بوسه کز زان دهنم آرزوست از کوف