Machine transcription
۶۹
ساقی کوثر بده چندمبر هشت در ازل رندی بمن شد سرنوشت
خاک آدم چون مخمر کرده اند طینتم از باده حمرا سرشت
در پس دیوار مستی مانده ایم کس نمیداند که خوب کیسے زشت
از قضا آدم برای گندمی می نه بینی خلد رضوانرا بهشت
ز ابتدا تا انتها لیل و نهار هر چه آید نیک یا بد خواهد گذشت
در زمین خشک دهقان حاصلی بر ندارد تا در و تخمی نکشت
جز رضای حق نجوئی عایشه
پیش از ان کز خاک تو سازند خشت
ای ستمگر دست من در دامنت کر بمیرم خون من بگردنت
من نمیدانم چرای سنگدل التفاتی نیست هرگز با منت
کی بگیرم در برت همچون رباب تا شوم آسوده چون پیرهنت
دوش گفتی میدهم کامت ولی گنگ بادا هر که او شد رهزنت
صم و بکم باد همش بر زبان کور بادا هر که باشد دشمنت
عایشه خواهد بقایت هر زمان
هم مدد بادا امام ضامنت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
