Page 138

مجردی که کابل سقوط کرد ، محمد صدیق مذکور که رئیس کل قوای عسکری جنوبی بود . صاحبمنصبان وکلان شوند گان گردیزیها را جمع کرده سعی کرد که بیعتی از ایشان برای سقا و خود بگیرد . ولی درینجا فهمیدگی گردیزیها واجتماعی بودنشان معلوم می شود . زیرا مسئله را برای بعد از مذا کره معطل مانده مجلسی بین خود منعقد ساختند . واقعاً هم این حرکت شان منتهی قیمتدار بود ، چه میبینم در دیگر نقاط مملکت اگر کدام نقصانی رسیده باشد علت اصلی همین بود که تمام قوم جمع نیامده باتفاق عمومی قضایا و مسائل خود را فیصله نکردند ، اما گردیز یها وقتیکه جمع شدند باتفاق آراء این اجتماعشان چنین نتیجه داد که سقا و قطعاً قابل سلطنت نیست ، لذا ما با و بیعت نمیکنیم و برای اینکه وضعیت امنیت عمومی گردیز بهم نخورد يك انجمن ملی منعقد میسازیم . همین بود که مجلس مذکور را از اشخاص زبده وبا اعتماد انتخاب نموده جلسهٔ اول آن در روز ۱۸ دلو منعقد گردید ، در آن جلسه مقررات ذیل تصویب شد . ۱ : نباید بسقا و اطاعت کرد و نه هیچ فردی از گردیزیها باخود سقا و یا متعلقین او رابطه پیدا کند ۲ : جبخانه واسلحه را باید زیر مراقبت گرفت ، تا اینکه کسی در آن تصرف نکند ، مخصوصاً محمد صدیق فرقه مشر که افسر قوای عسکری بود . ۳ : مامورین عموماً تازمانی که سلطنت ثابت وحقیقی پیدا شود برحال خود بوده ، امورات اداری را کما فی السابق جاری داشته باشند ، و تاز مان تشکیل شدن سلطنت صحیح خود این انجمن فدا ئیان ملی معاش ودیگر مصارفات آنها را از اهالی بطور اعانه جمع خواهند نمود ٤ : برای عسکری که باحکام این مجلس مخالفت فکری نداشته باشند معاش و آذوقه داده خواهد شد . – ١٢٥ –