Page 139

خیل واحد خیل با دیگر قومهای مجاور خود اتفاق کرده بر مرکز حکومتی و نقطهٔ عسکری هجوم عمومی برده آنرا منحل وسقوط دادند. گردیز ۲۰ جدي اقوام جدران حینیکه از خبر های شورش مطلع می شوند عدهٔ بزرگی مجتمع شده و میخواستند بالای مرکز حکومتی جنوبی یعنی گردیز حمله بیاورند، اما بذریعهٔ تشبثات پیشکی این جمع آوری شان منحل کرده شد. گردیز بعد از سقوط کابل نوبت حوادث گردیز که آمد میباید شمهٔ از صفتهای ملیت وشهامت و فهمیده گی اهالی این شهر بیان شود، زیرا از وقتیکه نظم حکومت مختل شد تا دقایق آخرین با تمام فداکاری و تدبیر و اتفاق طرفدار حکومت و نظم و امنیت می بودند. و در چندین دفعهٔ که جرگهٔ از دیگر اقوام برایشان فرستاده شد که شما با ما در شورش کردن شامل شوید؟ همهٔ آنها با کمال اتفاق و وحدت میگفتند ابداً شورش کردن بر علیه حکومت نه مفید و نه جایز است. بلی اگر حکومت از مطالب ملت منحرف شد، هزاران ذریعه برای پیشنهاد کردن وجلو گیری از انحراف آن پیدا می شود. اما در اخلال امنیت بهیچ صورت شامل نمی شویم. این بود سلوکشان تا وقتیکه پایتخت سقوط کرد و سقو متصرف آن شد. وقتیکه خبر تسلط سقو رسیده فیصله کردن ومحاکمه بر گردیزیها در ابتدا مشکلی پیدا کرد. که سقو کیست؟ آیا در حقیقت چنانچه حکومت امانی آنرا معرفی کرده که یکنفر دزد و راهزن است؟ یا چنا نچه بعضی معرفی میکنند که شخصی روحانی و عجیبهٔ زمان است؟ همچنانکه ملت او را ندیده بود گردیزی هم او را ندیده است. مسئله را که وخیم تر ساخته بود مساعیات محمد صدیق فرقه مشر بود که اصلاً کوهستانی وبرادرش شیر جان رکن اعظم و وزیر دربار سقو بود. زیرا - ١٢٤ -