Page 137

خیل واحمد خیل بادیگر قومهای مجاور خود اتفاق کرده بر مرکز حکومتی و نقطه عسکری هجوم عمومی برده آنرا منحل وسقوط دادند. گردیز ۲۰ جدی اقوام جدران حینکه از خبر های شورش مطلع می شوند عده بزرگی مجتمع شده و میخواستند بالای مرکز حکومتی جنوبی یعنی گردیز حمله بیارند، اما بذریعه تشبثات پیشکی این جمع آوری شان منحل کرده شد. گردیز بعد از سقوط کابل نوبت حوادث گردیز که آمد میباید شمه از صفتهای ملیت وشهامت و فهمیدگی اهالی این شهر بیان شود، زیرا از وقتیکه نظم حکومت مختل شد تا دقایق آخرین با تمام فداکاری وتدبیر واتفاق طرفدار حکومت و نظم وامنيت می بودند. ودر چندین دفعه که جرگه از دیگر اقوام برایشان فرستاده شد که شما با ما در شورش کردن شامل شوید؟ همه آنها با کمال اتفاق ووحدت میگفتند ابداً شورش کردن بر علیه حکومت نه مفید و نه جایز است. بلی اگر حکومت از مطالب ملت منحرف شد، هزاران ذریعه برای پیشنهاد کردن وجلوگیری از انحراف آن پیدا می شود. اما در اخلال امنیت بهیچ صورت شامل نمی شویم. این بود سلوکشان تا وقتیکه پایتخت سقوط کرد وسقو متصرف آن شد. وقتیکه خبر تسلط سقو رسیده فیصله کردن ومحاکمه بر گردیزیها در ابتدا مشکلی پیدا کرد. که سقو کیست؟ آیا در حقیقت چنانچه حکومت امانی آنرا معرفی کرده که یکنفر دزد و راهزن است؟ یا چنانچه بعضها معرفی میکنند که شخصی روحانی و عجوبه زمان است؟ همچنانکه ملت او را ندیده بود گردیزی هم او را ندیده است. مسئله را که وخیم تر ساخته بود مساعیات محمد صدیق فرقه مشر بود که اصلاً کوهستانی وبرادرش شیر جان رکن اعظم و وزیر دربار سقو بود. زیرا - ١٢٤ -