Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ۷/۱۲
٢٤
جلد سوم ، سال دوم
مدرسه کهنه بود از برای عمارت آن خران خشت میکشیدند
روزی حکیم در صحن مدرسه با جمعی طلبه راه میرفت یکی
از ان خران بهیچ وجه درون نمی آمد حکیم چون انحال بدید
تبسم کرد و بجانب خر رفته بدیهه گفت
ای رفته باز آمده بل هم گشته نامت زمیان نامها گم گشته
ناخن همه جمع آمده سم گشته ریش از پس کون آمده دم گشته
خر داخل شد از حکیم پرسیدند سبب چه بود گفت
روحی که تعلق بجسم این خر گرفته ببدن مدرس این مدرسه بوده
لهذا نمی توانست در آید اکنون چون دانست که حریفان او را
شناختند خود با لضرور قدم اندرون نهاد.
زندگانی روحی خیام :
پروفیسور (شفر) که از مستشرقین شهیر فرانسه است
در قسمت زندگانی روحی او چنین مینویسد:
اگر کسی بروح خندان و لاقید و احیاناً محزون خیام والفاظ
شفاف و تراکیب عذب او موانست نموده باشد میداند که
باقی دارد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.