Machine transcription
۷۳
سرگشته عشقم غم راحت که و من که || آواره و شهم فکر فراغت که و من که
شوریکه افتاده مرا زان لب شیرین || ای همنفسان شور قیامت که و من که
جز عشق بتان در دو جهان هیچ ندانم || سودا زده ام گلشن جنت که و من که
وحشت نسب دادی آهو نکهانم || ای اهل خرد گوشه الفت که و من که
منعم توانی کنی از عشق زمانی || ناصح بکن انصاف نصیحت که و من که
در بحر پر آشوب جهان همجو حبابم || ای ناخیران قصد اقامت که و من که
عمریست که خونابه کش محنت و دردم || ای ساقی دوران می عشرت که و من که
سلطان بلند مرتبه کشور فقرم || قارون صفت اندیشه دولت که و من که
من رحتم و غرق برحمت شدم عمریست
هرگز نشاند کسی رحمت که و من که
نقاب از چهره این خورشید عالمتاب گیر آقا || یقین دان آتش غم در دل شمس قمر پیچید
اگر از خسرو حست صدای دور باش آید || نکدر همچو مژگان دستها در پشت سر پیچید
بکیویش گر ابا مشاطه دستی آشنا سازد || یقین دان نافه را از رشک او خون در جگر پیچید
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
