Page 48

۴۳ ساقی تو ساغر ما پر کن چو شد کل مل کامل چو کاسه کل لب کن چو لاله فامم بز کم چو پر تو مه هر جا پرست امشب لیکن چو شد که رحمت کویم که مرغ بامم غزلی که سه حرف مکرر است هیچ مکو بیا بیا چند کنی بساستم تیغ غضب بکش بکش ظلم ستم مکن صنم عشق منم مکن مکن لعل لبت مکر بتا شک شکر لبت بشد چشم کشا تو شهیم جعد سیه بمانا فیض خطت ختن بشد چین بخطا تنک فدا میرش خطت صنم قسیم عیش نباتم که جفا غبست بقدس انفس تیغ جفا کشد با هجر که ندست مسلم شهد لبت کجا با تنک شکر بکف نهد چشم کشا نگر فلک هست برحمتت نغم غزلی که چهار حرف مکرر است محنت کلفت عشقت بچمن نیست نسیم نغمه بلبل کلشن نکن حنته شمیم خسته هجر عشقم صنم متو یقین شیفته لیلی حسنت بکشم نیست تیم همچو سنبل صنما کلفت عشقم بنکر محنت لیلی حسنت بکشم نیست معیم شبته میشد بچه خسته محنت شبها مستی خمر عشقت نکند نیست فهیم