Page image — the source of record
Machine transcription
۲۲
پریوشی که روم از پیش بصد شوخی ز ناز دامن خود بر کشد بگریز د وحید
بسقف گنبد افلاک میتوای حشین چو شمع دود دلم ناسحر گر بزدود
خوش آنکسی که با میکنی کی وصل پلے چوباد صبح بهر بام و در گز بر دوند
زرشک چون نہ مرد قیمت غریب مشوخ کہ ما زلفت تو دور دگر بزد وحید
ترا گر شان نطق ای پریرو در دهان لرزد
ز شرمت طوطیان را در سخن گفتن زبان آید
نمی یابد دلم در حلقه آنزلف آرامی بلی آرام نبود مرغ را کز آشیان لرزد
اگر یکبار انداز دنگه از قصر آن برنا ز بیش همتشان تا دامن آخر زمان لرز
ببازی گرود آن شهسوار ناز و میدان سرم چون کوفته بر دست او گر تخبوان پرود
بگلش گر خرام آرد قد مخراساس ش را سهی چون شاخ نسرین با بام خزان لرزد
اگر بر طاق آن ابرو نگه انداز وایی باران هلال عید مانند قدح در کهکشان لرزد
بخار در خامه ام کز نام آن ناز آفرین تبرا عطار در قلم از شرم من در مهمان لرزد
غزلیکه حرفش مفردات
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.