Machine transcription
۱۲
مردم از باد رخت بنمای ای گلروی دو ست تیغ هجران تو دل را هر قدر میخو است
عیب منما گر مجنون گشته ام مهوش دوش زود بدامان جنون تا هر کرا سر در ست دست
شیخ تاب غره خوبان بیاورده آه دیده از نظاره هر جا چهره زیباست بست
رحمت از هجران یارم موی کردن و ان پر سحر از دل بمانند خدنگ راست سیت
بی نی هم ناله ام شب تا سحر ای یا را ز دست
بسان شمع دارم دیده خون با را ز دست
بانداز نگاهی برده دین و دل از دستم بر همن زاد و میبندم کنون زنار از دست
رساندی تا بزلف تابد ار گشت رنگین را ز شتاب صاحب من میخورد خون بار از دست
بکرت از غم پهلو حیرانی مکن یسم بود آئینه غرق حیرت دیدار از دست
ندارم طاقت صبر توان از من مچه میپرسی چسازم چونکنم شوخ پری رخسار از دست
مکش خنجر بی قتلم نگارا از سرت گردم بخاک خون چو بسمل میطپم دلدار از دست
بمقد رحمت مجنون دلریش اینکجا رود سهمد الله که خوردم ناوک خونخوار از دست
ایضا غزل
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
