Machine transcription
۱۰۵
ختنی و تبت و کنعان و هرات و مسکو و بگر و قوقان و خجند ایله و یونان نذر
باختر و نخشب و کیش و بصره و غزنی و شیراز و رقوم و همدان و مشهد
بربر و روتاس چنین قصر زراندود تو گفتی که بهشت است نه نیشاپور است
که هر لحظه معطر کند از نکهت گل غنچه صحن چمنش عالم جانرا مگه گوش کشان
دمی ازین محزون شنو ایدوست خدا را که در ان صحن چمن دیده کشادم که
بپیش نظر آمد بت خورشید جمالی که بخود داشت کمالی بقد تازه نهالی بفر
ابروی هلالی رخ صاف تر از گل لب و زلف چو سنبل بقفا تافته کاکل کفش
ساغر پر مل بکمر آخته خنجر بنگاه آفت کشور بلبش از خنده چو شکر بادا از غبغب
شمایل مهانور بهمه خوبی و محبوبی و رعنائی و زیبائی و دلبردن و خندیدن
از ناز شکستن کله و بلبوی لطافت دوتا را مگه ناگهان برد ز دستم دل و هوش و
خرد و صبر و شکیبا و قرار و قوت و خواب و خور انگاه فتادم من و بیداد
چو شش قدم از پاس بپایش سر خود مانده بصد عجز سراپای بمانند زبان
رعشه دو چارم شده گفتم شه خوبان جهان خسرو زرین کمران مو کمری
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
