Page 642

جلد اول ٦٣٣ کتاب ادب القاضی علی یمینه بعد سکوته ما یوسع علی نفسه لا یصح کالاستثناء انکان فیه تشدید علی نفسه صح فلو قال ان دخلت الدار فانت طالق و سکت ثم قال و هذه الاخرى دخلت الثانیة فی الیمین بخلاف و هذه الدار الاخرى (بحر) و در کتاب ایضاح کرمانی رح از کتاب الایمان ذکر شده است که اگر شخصی عطف کرد بر سوگند خود بعد از سکوت کردن خود آن چیزیکه بآسانی میآرد بر نفس او این عطف او صحیح نیست مانند استثنا نمودن چیزی از چیزی که بعد از سکوت کردن استثنا صحیح نمیشود و اگر دران چیز سختی باشد بر نفس او صحیح است این عطف او پس اگر شخصی گفت مرزن خود را که اگر داخل شدی تو در این سرای پس تو طلاق باشی و سکوت کرد بعد از ان گفت که و این زن دیگر داخل میشود زن دویم در سوگند طلاق او بخلاف این قول او که گفت زن خود را اگر داخل شدی درین سرای پس تو طلاق باشی و سکوت کرد بعد از ان گفت که و درین سرای دیگر داخل نمیشود در سوگند طلاق او سرای دوم اگر زن او داخل شد در سرای دوم طلاق نمیشود آن زن و فى وكالة البزازية قال لرجلین ایكما باع هذا فهو جائز فایتهما باع جاز قال و كلت هذا وهذا ببیعه فهو باطل (بحر رائق) و در کتاب وکالت فتاوای بزازیه ذکر شده است که شخصی گفت مرد و مرد را که هر کدام از شما که بفروشد این مال مرا پس آن فروختن رواست پس درین صورت هر کدام از ان دو مرد که فروخت آن مال اور اروا میشود شخصی گفت که وکیل گردانیدم این شخص و این شخص را بفروختن مال خود پس این وکیل گردانیدن او باطل است و من قال مالى انما املكه فى المساكين صدقة فهو على مال الزكاة (هدايه وكتفي) اطلق مال الزكاة فيشمل جميع الاجناس كالسوائم والنقدين وعروض