Page 596

جلد اول ۵۸۷ کتاب ادب القاضی باشد خواه ضرر نباشد زیرا که صاحب ملک تصرف کننده است در خالص ملک خود اگرچه ضرر برسید بغیر او لیکن قیاس ترک کرده میشود در انجائیکه تجاوز کند ضرر صاحب ملک بسبب تصرف کردن او بدیگر ضرر ظاهر و بیار چنانچه پیش گذشت ذکر آن و مراد بضرر بین همین ست و انچیزیکه ذکر کرده است آنرا امام صدر شهید رح و ضررس پیدا کنند که سبب باشد ویران کردن آباد یرا و آنچه یک است میکند آباد یر اسبب ویران کردن آنست یا ضربیار انست که تمام بیرون کند ملک غیر را از نفع گرفتن و آن انچیزیست که منع کند اورا از حاجتهای اصلی مانند تمام بند کردن روشنی آفتاب گرچه اند فقهار هم الله تعالی فتوی را بهمین قول در تعریف ضرر بیا روا ما فرامتی کردن حکم منع کردن بصورتی ضرر باشی بند میشود بآن باب نفع گرفتن انشان بملک خود وفي غصب الموازية عدم بيته ترابا کثیرا الصیق جدارجاره ووضع فوقه لبنا كنه احتى عدم جدار جاره ان دخل الوهن بسبب ما القى وحمل ضمن هدم داره ریجر و در کتاب فتاوای بزازیه ذکر شده است اینکه شخصی ویران کرد خانه خود را و انداخت خاک بسیار بر پا پیوست بدیوار همسایه خود ویران خاک نهاد خشت خام بسیار را تا که ویران شد دیوار همسایه او درین صورت اگر ستنی در آن دیوار حاصل شده بود بسبب انداختن خاک و نهادن خشت تاوان دار میشود آنشخص در یران شدن سرای او را هدم داره فانهد من ذلك بناء جاره لا يضمن ریجر شخصی ویران کرد سرای خود را پس ویران شد از ویران کردن او آبادی همسایه او تاوان دار نمیشود آنشخص که ویران کرده است سراس خودر اذکر ابواللیث و نصاره حجرة سطحها وسطح جاره متساويان فاخذ جاره حتى يتخذ حابطا بينه وبين داره ليس له ذلك فلواراد ان يمنعه من الصعود حتى يتخذ سترة انكان اذا صعد وقع یصر في دار جاره له المنع وانكان لا يقع لكن يقع اذا كانو اعلى السطح ليس له المنع افتح تقدير بسم الله الرحمن الرحيم