Page 32

جلد اول ۲۲ مقدمه ظاهرتر است ازین جهت که دلالت کردن دلیل بران حکم دلیل کرده شده ظاهر و بسیار ترست از دیگر و بعضی الالفاظ آکد من بعضی بلفظ الفتوى درمختار) اى للفظ الذى فيه حروف الفتوى الاصلية بای صیغه عبر بها (رد المحتار ) آکد من لفظ الصح والا صح والاشبه وغير ها (درمختار ) كالاحوط والا ظهر (طحطاوی) و في الضیاء المعنوى لفظة الفتوى آكد و ابلغ من لفظة المختار (رد المحتار) و لفظتيه آكد لفتی و بعضی الفاظ فتوی محکم تر است از بعضی دیگر پس لفظ فتوی یعنی ان لفظی که دران حرف اصلی فتوی باشرت هر صیغه که تعبیر بان شود محکم تر است از لفظ صحیح و اصح واشبه و دیگر الفاظ مانند لفظ احوط و اظهر و در کتاب ضیار معنوی ذکر کرده است که لفظ فتوی محکم تر و بلیغ تر است از لفظ مختار و لفظ و به یفتی محکم تر است از لفظ الفتوی علیه و اذ اتعارضا ما مان معنيان بحمل احدهما بالصحيح والآخر بالاصح فالاخذ بالصحيح اولى لاتفاقهما على انه صحيح ولا خذ بالمتفق اوفق (در مختار) قلت والعلة لا تختص بهذين اللفظين بل كذلك الاوجه والمجتة والاحتياط والاصوط افاده الطحطاوي (رد المحتار ) و وقتی که معارضه کرده باشند دو امامان معتبر که تعمیر کرده باشد یکی از ایشان بلفظ صحیح و دیگر ایشان تفسیر کرده باشد بلفظ اصح پس عمل کردن بهمان روایت صحیح بهتر است زیرا که آن دو امامان اتفاق کرده اند بر اینکه همین روایت صحیح است و عمل کردن بروایتی که اتفاق کرده شد وبران موافق محرت بحق ومیکو یم من که این علت خاص نیست بهمین دو لفظ که لفظ صحیح و لفظ اصح است بلکه چنین است که لفظ وجه و لفظ اوجه و لفظ احتیاط و لفظ احوط که عمل کردن بان روایت وجه بهتر است نه اوجه و بهمان روایت احتیاط بهتر است نه احوط فاید ه کرده است ین حکم را طحطاوى ويظهر لى ان لفظ و به نأخذ و عليه العمل مساو للفظ الفتوى وكذا با والالفظ عليه مل الامة لانه يفيد الاجماع عليه رد المحتار ) طاهر میشو د ما را یکه بیشکی لفظ و به نأخذ و لفظ عليه العمل برابرست در محکم بودن بالفظ فتوی همچنین بطریق اولی لفظ عليه عمل الامة برابر است در محکم بودن بالفظ فتوى زيرا که لفظ عليه عمل الامة فایده میکند اتفاق است را بران روایت ثم رأيت فى رسالة آداب فایده معارضه آن دو قول امامان بلفظ صحیح و دیگری بلفظ اصح فایده در بیان آنالفاظی که برابر مساوی بوزن فعل استیغ تفضیل است واقع شود