Page 267

جلد اول ٢٥٨ کتاب ادب القاضی خود را بعد از اقرار کردن او بکنیز بودن خود و راستگوی نموداور انکس که کنیز در دست او بود رجوع نکند خریدار ببهای آن بر فروشنده و همچنین اگر ان کنیز منکر شد کنیز بودن خود را در اول و دعوی نمود آزاد بودن اصلی خود را تا انکه معتبر قول او شد نیست مرخریدار را که رجوع کند ببهای آن کنیز بر فروشنده پس اگر خریدار اراده کرد که سوگند بدهد فروشنده را در همین دو صورت بانیکه تو نمیدانی که آن کنیز در اصل از ادست یا اراده دشت تا آن خریدار باین سوگند دادن رجوع کردن را ببهای آن کنیز بر فروشنده پس است مر اور این سوگند دادن دلیش آن فروشنده سوگند کرد هیچ چیز برا ونیست و اگر منع اور دانسوگند نمودن پس تحقیق که اقرار کرد بانچیزی که دعوی کرده است آنرا خریدار پس لازم است بر اور دکردن تمامی بهای آن کنیز و اگر آن خریدار درین دیورت طلب نکرد سوگند دادن آن فروشنده را ولیکن او اراده کرد گذرانیدن شاهدان را بآزاد بودن آن کنیز و اراده دشت باین گذرانیدن شاهدان رجوع کردن را بر فروشنده ببهادی آن کنیز شینده میشود شاهدان او همچنین ذکر شده است در کتاب محیط فاذا وصل الى القا لم يقبله الا بحضرت الخصم وشهود، ابلغ) الى بيفر ولا بحضور الخصم وشهوده ولاندم اسلام شهوده ولو كان الذى حمل ذمى لشهادتهم على فعل المسلم الا اذا اقر الخصم بها ان تصحر پس وقتی که رسید نوشته قاضی بقاضی دیگر قبول نکند آنرا مگر بحضور مدعی علیه یعنی نخواندانگا دویم آن نوشته را مگر بحضور مدعی علیه و گواهان او و چاره نیست از مسلمان بودن شاهدانی اگر چه آن شاهدان برای ذمی بر ذمی باشد از جهت شاهدی دادن ایشان بر فعل مسلمان نوشتن قاضی است مگر آنکه مدعی علیه اقرار کند پس حاجت بشاهدان نیست ثم اذا استمى الكتا إلى المكتوباليه ينبغى المكتوباليه ان يجمع بين التجار بالكتاب بين خصمه بطلبه ولا ينبغى له ا يقل البينة على انه كتاب القاضي الاوبعه خصمه ثم اذا جمع بينهما فالمكتوب يمر حضم عليه الميل القنا المدعى عليه عن دعواه فان اقربه الزمه القاضي ذلك باقراره ووقع الاستغناء فایده در انچیزهائیکه میشاید مر آن قاضی که نوشته شده بسوی ملا قیام الدین ملا عبد الحلیم مصححین