Page 266

جلد اول ۲۵۷ کتاب ادب القاضی حتی کان القول قولها لا يكون للمشترى ان يرجع بالثمن على البایع فان اراد المشترى ان يخلف البایع فى هذا يمين العف ماليعلم انها حرة الاصل يريد به الرجوع بالثمن على البایع فله ذلك فان حلف لا شىء علیه وان نكل ققد اقربما ادعاه المشترى فيلزمه ويرجع الثمن وان اشترى فى هذين الفصلين يطلب تخليف البایع ونک ارادان يقيم البينة على حرّيتها يتّوجه الرجوع بالثمن البایع سمعت بينته كذا فى المحيط دع المليس اگر بدستی مردست مردی کنیزی بود و مردی دیگر شاهدان گذرانید برینکه این کنیز از من است قاضی حکم کرد بآن کنیز برای آن مدعی پس گفت آن مردی که کنیز در دست او بود که بدرستی من این کنیز ازخرید از فلان و آن فلان در فلان شهر است و تحقیق داده ام بآن فلان بهای آن کنیز را پوشیده شاهدان مراو نویس بر این ثبوت بسوی قاضی دیگر پس بدرستیکه قاضی بنویسد برای او نوشته بسوی قاضی دیگر باینخبر که ثابت شده است نزد او و اگر کنیزی در دست مردی بود که دعوی میکرد آن کنیز که بدرستی من حراصل آزاد است میگذرانید دعوی اوپس از اقرار کرد ان او بود کنیز بودن خود و بر ایند عوای آزادی خود شاهد انرا و قاضی حکم کرد بآزاد بودن او پس اگر انکس که کنیز در دست او بود شاهدان گذرانید بر اینکه بدرستی من این کنیز راخریده ام از فلانشخص غایب بایقدر بها ونقد داده ام با و بهای آن کنیز را و خواست از قاضی نوشته را بسوی قاضی دیگر در اینصورت قبول نکند قاضی آن نوشتن را برای او و اگر آن کنیز نشاند نکذرانید بآزاد بودن خود و لیکن دعوی میکرد این آزاد بودن خود را ومنکر بود از ان اقرار کردن بکنیر بودن خود و نبود منکسکسی اگر کنیز در دست او بود شاهدان با قرار آن کنیز بکنیز بودن خود در اینصوت حکم کند قاضی بآزاد بودن آن کنیز و معتبر قول آن کنیز است با سوگند کردن او نزد ائمه ام و امام محمد رحمه الله علیها و اکر گفت نشکس کنیز در دست او بود که این کنیز را خریده ام از فلان ونقد داده ام با وبهای اور اپیس بشنو از شاهدان من تا که رجوع کنم بران فلان بیبیا آن کنیز در ین صورت قبول نکند قاضی قول اور او همچنین اگر دعوی کرد کنیز آزاد بودن اصلی