Page 231

جلد اول ۲۳۲ کتاب ادب القاضی قاضی تعزیر کند هر دو را پس اگر رضای قاضی شد بندی کند هر دو را با تعزیر کند هر دو را تا که باز نگردند مانند این زدن دشنام دادن بحضور قاضی پس اگر قاضی عفو کرد از ایشان پس این عفو کردار قاضی میشکو است اگر باید دنام دادن و زدن یکی مدعی مشی علیه بحضور قاضی کرد تا تعزیر کند او را بغیز از طلب کردن خصم او لیکن منع کنند آن مندن دهنده را قاضی برین زدن و دشنام دادن ابتدا کند به تعزیر کردن آنشخصی که در اول دشنام گفته است یا در اول زده است و حل جسته بنه سوایکان مرتا بوعظه انکار بشن التو بحبس حرب والكذا وبا بتعزیکر مردمی دشنام میدا د هر دهم را اگر این دشنام دادن او یکمرتبه بود نصیحت کرده شود و اگر بسیار دشنام دهنده بود و در دادن عادت و شده بود زده و بندی کرده شود تا که بگذارد آن عادت دشنام گفتن را همچنین آورده است در کتاب بزازیه * تعزیر کا میر تکب منکر او موذی مسلم بغير حق بقول او فعل و لو بغم العين وتشوير او تسدية اليد لا ادكان الكذب ظاهرا كيا لكلب وللقراد بالمكوم الاحد فيه الايتعذار رود المختار و تعزیر کرد ا شود هر شخصی اختیار کند و امر نامشروع و یا ضرر رساند و مسلمانی را باون حق بگفتن زبان یا با افعل اعضاء اگرچه با شاره چشم باشد یا با شاره دست مگر تعزیر نشود وقتی که در گفتن او دروغ ظاهر بها مانند گفتن شخصی مردیگر برا که ای سنگ ا مردد با مر نامشروع آن المشرو عیست که حد شرعی در آن نباشد قال في الفتح ويعز من شهد شرب الشاربين والمجتمعون على شرب الشرب وان الحشر بوا و من معه اکل عمرة المفطرة رمضان يعزر ونجس وكذا المسلم ببيع الخمرة ياكل الرباء والمغنى والمختت والنايحة بعز تزين ويحبسون حتى يحدثو توبة ومن بنهم بالقتل والسرقة بجس ويحلد في السحن الى ان يطهر التوبة وكذا من قبل اجنبية او عانقها او مسها بشهوة ارد المحتار در کتاب فتح القدیر گفته انیکه تعزیر کرده شود شخصی که حاضر شده باشد در مجلس اشامیدن شرابی یا ان کسانیکه جمع شوند بهیات شرب گرچه ندا شامیده باشند شراب او کسیکه با اوکوزه شراب باشد و کسیکه خورنده روزه باشد در ماه مبارک رمضان هر کدام از ایشان تعزیر کرده شود و بندی کرد او همچنان مسلما فایده در تعزیر هر شخصی اختیار کنند ممنوع شرعی فایده در تعزیر شخصی که حاضر شد بمجلس شراب خواران محمد علم بط مسلمانان