Page 230

جلد اول ۳۲۱ کتاب ادب القاضی فایده تعزیر در حقوق خداوند تعالی فایده تعزیر دوشنام کفتن حصه رشیدیه مهران اصحاب با وجه اینکه بدشتی خراب کرده میشود خانه بر کسیکه عادت کرده باشد فسق را و اقسام فساد را در سرای خود تا اینکه باک نیست بیا نگاه در آمدن در خانه مفسدان و ذکر کرده شده است در کتاب خزانته از کتاب کراهیت که نقل کرده است از کتاب واقعات حسامیه اینکه قاضی پیش کند اظهار مدعا را بر ظاهر کنند فسق در سرای خود یعنی بگوید او را که ترا معذور انگاشتم در فسق کردن لیکن بعد از ین فسق را ترک کن و منع شود از ان پس اگر منع شد از ان فسق پس خصلت نیکوکر مقصود حاصل شد و اگر منع نشده بند می کند او را پادشاه و ادب بدہدا و را بزدن چند دره یا بکند او را از سرای او پس تمامی اینها صلاحیت دارد تعزیر را و روایت کرده شده است از عطار رحمة ا امر کردن بخراب کردن سرای فاسق و قصه ای التعزير الواجب حقا لله تعالى كل مسلم حال مباشرة للمعصية واقامة فليس ذلك لغير الحاكم والزوج والمولى وفي الفتح ما يجب حقا للعبد لا يقيمها الا الامام بتوقفه على الدعوى الا ان تحكما فیه در مختار ورد المحتار پس پادشاه و جاری نماید تعزیر را یعنی آن تعزیریرا که واجب باشد از جهت حق خدا یتعالی برسد ان در وقت فعل کردن گناه و اما بعد از فعل کردن آن پس نیست جاری کردن آن تعزیر قاضی را و مرغیر شوهر را در حق زن و و مر غیر مولی را در حق غلام او و در کتاب فتح القدیر ذکر شده است اینکه تعزیری که واجب میشود برای حق بند جاری نکند آنرا مگر پادشاه از جهت موقوف بودن آن بر دعوی این انکی جار کنده ان پادشا ایک در رانی اوراند و این بین حقوق بندا بهاب نیز ان سونى جلاله شتائما میں حلم القاد اوسكا فان شتمه فانه احب بها و عبر معاصي الا يعود الى مثله عند القام فان عرفت وان عفى ذلك احد هما عبد الا يعزره بالطلب حصه لكن يمنعه عن ذلك زعاند كوى وبدأ با قامة التعزيز بمالبادی در د مختار) شخصی دیگری را بجر حق دشنام نوشته بزد او را تعزیر را بشرو به نام کرد و مرد دشنام دهنده یکدیگر خود را در حضور قاضی پر ابر بخشید با هر یعنی اهل یکی جزای دشنام یکدیگر ان تعزیر از ایشان معطوف میگرا