Page 137

جلد اول ۱۲۸ كتاب القاضی و نامیدن مصنف رحمه این قول را باستحسان دلیل ست بر اینکه مختار نزد او قول امام ابو یوسف است رحمه و مؤخر گردانیدن مصنف هدایه قول امام ابو یوسف رحمه را اشارت میکند باینکه مختار فتوہ اوست آنرا کہ در اخیر تولبها ذکر کر ده است آنرا و مکر و نیست تعلیم دادن یکی از شاهدان دیگر شاهد را با جماع فقها ر مجمد له ولوا مر القاضی رجلين ليعلما ه الدعوى والخصومة فلا بأس به ( بحر الرائق ) و اگر امر نمود قاضی دو مردیرا که تعلیم بدهند مدعی دعواستی و راه طریقه گفتگو منی و را با مدعی علیه پس باک نیست بآن قضی بحق ثم امره السلطان بالاستیناف بحضر من العلما لا يلزمه در نوازل در در مختار ) حکم نمو د قاضی بطریقہ حق بعد از ان امر نمود او را پادشاه کہ انحکم را از سر بگیرد ابا حضور علما لازم نیست بر قاضی از سرکرد انیدن آن حکم چنانکه در فتاوای بزازیہ اور دہ است افا دانه لو استأنف بمواة الخصمه لا بأس به ردد المحتار) فایده کرد این قول کہ کفر شد کہ بر نامی لازم نیست بازگردانیدن آن حکم این را کہ اگر قاضی محکم از سر گیر بحضور علما برای خلاص نمودا آبروی خود باک نیست به بازگردانیدن آن حکم طلب المقضى عليه نسخة السجل ليقضه ليعرضها على العلماء اهو صحيح الا فامتنع اليه القاضي بذلك جواهر الفتاوى (در مختار) طلب نمود شخصی که محکمه و است بر او نسخه سجل بر امینی کا غذ برا که حکم قاضی در ان ثبت است از شخصی که حکم برای او شده است برای اینکه عرض نماید آن را بر علما که آیا صحیح آن حکم یا نه پس شخص از دادت سجل منع آورد پس در منصورت قاضی لازم مگرداند به اینکه انسجل را بدهید با و چنانکه دادا جواہر فتاوی ذکر شدہ است وفي الفتح لا يمكن اقامة الحق بلا ابغاد ضل ودكان اولى (درمختار) و در کتاب فتح القدیر اور ده است که وقتیکه ممکن نباشد ببر پاداشتن حق بی کینه گرفتن و بی تنگ کرد انیدن سفیها پس آن بهترست فاذا جلس القاضي في المسجد ا وفي داره يا خذ من بالبيع للخصوم من الازدحام (قاضیخان) پس وقتیکه نشست فايده امر نمودن پادشاه قاضی را که حکم را از سر بگیر داند بحضور علما فايده طلب نمودن شخصیکی حکم بر او شنی او شده نسخه سجل را فایده بنتن مقر نمودن دربان