Page 113

جلد اول ۱۰۴ کتاب اداب القاضی واگر قاضی معزول گفت که این مال از فلان یتیم است و گفت که یافته است آنرا از ترکه پدر خود و دعوی کردند دیگر ورثه پدر آن یتیم که بر دستی آن مال از ترکه پدر ماست و ما تمام نگرفته ایم حصه ای خود را از ترکه پدر خود پس این مال مر آن یتیم را است و راستگو کرده نمیشوند دیگر ورثه دران احصه خود مگر بحجت وان كان مالا بصك رجل قد كان القاضي حين في الصك سببه واشهد في الصك انه الفلان اليتيم واصابة من تركة ولده الفلان وان سائر الورثة استوفوا حقوقهم فهو غير ذا الصك له بحجة (عالمگیری) واگر مالی بود در کاغذ حجت بر مردی که تحقیق قاضی بیان کرده بود دران حجت سبب آن مال را و شاهد کرشه بود قاضی در ان حجت که بدرستی که آن مال مر فلان یتیم است و یافته است آنرا از ترکه پدر خود که فلان است و شاهد کرده بود بر این که دیر رشه تا گرفته اند ای خودار پر میکنی ما که جدا د جت دیل نیت برایشان آن مال وكذب قول القاضي المعزول على استيفاء باقى الورثة حقوقهم ليس بحجة وانما الحجة بشهادة شهود يشهدون على اشهاد القاضى عليهم بالاستيفاء او على اقرارهم بالاستيفاء فان شهد الشهود بذلك كان هذا المال لليتيم والا فهو لساب نيست الورثة (عالمگیری) همچنین قاضی معزول بگرتن باقی ورثه تمام حصهای خود را دلیل نمیشود برایشان وجنزاین که دلیل بر رفت تمام حق ایشان باشی آران ت که شاهد میهند برهاده قاضی شایان بر گرفتن تمامی حصها خود یا شهادت دادن شاهدان باقرارایشان برگزن تمامی جتهای خودپ پس ار شاهد میداد شاهدان باشیام کر من قاضی گرفتن تمامی جهای خود و ا با قرار ایشان بگرفتن حصهای خود میشود این مال ازان قیم واکر این شاهد ی نداده پسر آن یتیم باخته دیگر ورثه است و اذافات القاضى المعزول ثبت عندي بشهادة الشهودان فلانا وقف ضيعة كذا علی كذا وحكمت بذلك ووضعتها على ايدى فلان وامرته ان غلاتها الى السبل المشروطة فى الوقف وصدقه