Page 97

کتاب مضارب مرتهی کند پس سود و فائده مال ایشان بنا بران است که با هم شرط کرده بودند و اگر صاحب مال در عوض آن دین چیزی را گرو داد و حال آنکه قیمت مال گروی و آن دین با هم برابر بودند در ینصورت بر مضاربت کننده نصف قیمت آن مال گروی لازم میشود و آن چیز یکه بدین گرفتن حاصل شده باشد اگر مطلق بود و بیان مقدار حصه هر کدام ایشان در آن نشده بود در ینصورت این عقد خواهش با هم برابر بودن حصه ایشان را می کند برابر است که سود و فائده در عقد مضاربت میان ایشان بدو نصف باشد یا بسه حصه زیرا که هیچ تعلقی نیست مرتهی از عقد دین گرفتن و مضاربت را با دیگرانها همچنین ذکر شده است در محیط رجل دفع الی رجل الفا مضاربة لم یکن للمضارب ان یشتری شیئاً للمضاربة باکثر من ذلک المال قاله رب المال اعمل فیه برأیک ولم یقل فان اشتری سلعة باکثر من الف کانت حصته الالف مضاربة وما زاد فهو للمضارب ومجده علیه وضیعته وثمن الزیادة دین علیه خاصته ولا یضمن المضارب بذلک الخلط (قاضیخان) مردی هزار درم را بمردی بمضاربت داد نمیرسد مر مضاربت کننده را که چیزی را برای مضاربت بخرد بزیاده از آنمال برابر است که او را صاحب مال گفته باشد که در ان بفکر خود عمل کن یا اینچنین او را نگفته باشد پس اگر متاعی را بزیاده از هزار درم خرید در ینصورت حصه آن هزار درم مضاربت میشود و انچه زیاده از آن باشد آن زیاده مر مضاربت کننده را ست سود و فائده آن مر او را ست و زیان و نقصان آن برا وست و بهای آن زیاده دین است تنها برا و و باین خلط نمودن و یکجا کردن مضاربت کننده تا وانده نمیشود ولو اشتری مال المضاربة سلعة لم یملک ان یشتری بجزء ذلک شیئا ولو کان راس المال دراهم فاشتری بغیر الاثمان کالمکیل والموزون ونحوه كان مشتریا لنفسه لانه اشترى بغير مال المضاربة فكان استدانة