Page 907

جلد چهارم ۸۹۸ کتاب الدعوی اوست و بتحقیق اقرار کرده است برای من باین غلام پس آن کس که در دست او آنغلام بود و گفت که درست است صاحب حق نمیشود آن کسیکه اقرار برایش شده باین گفته او هیچ چیز را تا که اقرار کند برای او بخش یا قبض و مانند آن همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط رجل ادعی عبداً فی ید رجل وقال بعتنى هذا العبد بالف درهم ونقدتك الثمن فانكر المدعى عليه البيع وقبض الثمن فشهد للمدعى شاهدان على اقرار البايع بالبيع وقبض الثمن وقالا لا نعرف ولكن قال انا بعت هذا فتمت الشهادة لان حرى ان هذا العبد الذى بين اواقر البايع ان اسمه زيد فانه لايتم البيع بهذه الشهادة ويحلف البايع فان حلف رد الثمن وان نكل البايع عن اليمين لزمه البيع بنكوله وان شهد شاهدان ان البايع اقرانه باعه عبده زيداً المولد فنسبوه الى من يعرف به من عمل اوصناعة اوحلية او عيب ووافق ذلك هذا العبد قال هذا والاول في القياس سواء الاانى استحسن اذا نسبوه الى معروف ان اجيزه وكذلك الضيعة (توضيح) مردی دعوی کرد غلامی را که در دست مردی بود و گفت که فروخته بمن این غلام را بهزار درم و نقد دادم بتو بهارا و منکر شد مدعی علیه فروختن را و گرفتن بها را پس گواهی داد برای مدعی گواهان باقرار بفروخت بفروختن بها و گفتند گواهان که نمیشناسیم آنغلام را ولیکن مدعی ما را گفته بود که غلام من زيد است و گواهی داد گواهان دیگر باینکه این غلام نام او زید است یا اقرار کرد فروشنده بر اینکه بدرستی نام آنغلام زید است پس تمام نمیشود فروختن باین گواهی و سوگند داده میشود فروشنده را پس اگر سوگند خور پس بدهد بهارا و اگر فروشنده منع آورد از سوگند لازم میشود آن فروختن بمنع آوردن او اگر کند و اگر گواهی داد گواهان که بدرستی فروشنده اقرار کرده که فروخته ام غلام خود را که نام اوزید است که خانه زاد من است پس نسبت کردند آنغلام را بعلامتی که شناخته شد بآن مانند کار می یا کسی یا رنگی یا برعیبی که موافق بود با آن غلام گفته است امام محمد که این مسئله و مسئله اول در قیاس برابر است وليكن