Page image — the source of record
Machine transcription
جلد چهارم
۴
کتاب الدعوی
میان شیخین و امام محمد رحمهم الله در فرستاده قاضی یعنی حد د شرط نیست در ان نزد امام
اعظم و امام ابو یوسف رحمهما الله تعالی و اشاره گنگ در انچیزیکه ساقط می شود بشبهات تا
نکاح و طلاق و بیع و شراه و در انچیزیکه ساقط می شود بشبهات مانند حد و د مانند گفتن دیگر شخص حال
تا آنکه گرفته می شود قصاص باشد و گنگ و اشاره گنگ درین مذکور مانند گفتن
اوست مگر در حد ما نینکه خالص حق خدا تعالی باشد فتسمع دعوی دفع التعرض
به يفتی بزازیه ( در مختار ) و هوان يدعی كل واحد
منهما ارضا انها في يده وبرهن احدهما على دعواه
فكان مدعيا دفع تعرض الآخر حيث اثبت بالبينة انها في يده
والبينة لا تقبل الا بعد صحة الدعوى فعلمنا صحة دعوى دفع
التعرض ( تكملة رد المحتار ) پس شنیده می شود دعوی دفع تعرض و
بر این قول فتوی فقهاست رحمهم الله تعالی چنانکه در کتاب بزازیه ذکر کرده شده است
و دعوی دفع تعرض این است که دعوی کند هر کدام از دو مدعی زمینی را که این زمین در دست
من است و شاهد ان بگذراند یکی از ایشان بدعوی خود پس این شخص دعوی کننده شد
دفع تعرض آنشخص دیگر را زیر که ثابت گردانید بشاهدان خود این را که بدرستی
این زمین در دست اوست و حال اینکه شاهدان قبول نمی شود مگر پس از صحیح بودن
دعوی پس دانستیم صحیح بودن دعوی دفع تعرض لكن صورها الطحاوي
رحمه الله تعالی بقوله ان يقول ان فلانا يتعرض لي في كذا بغير حق واطالبه بدفع
التعرض فانها تسمع فينهاه القاضی عن التعرض له بغير حق فمادام لا حجة له
فهو ممنوع عن التعرض فاذا وجد حجة تعرض بها ( تکمله رد المحتار )
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.