Page image — the source of record
Machine transcription
جلد چهارم ٨٨٦ كتاب الدعوی
في حال المرض في الجوار فيها كالجواب في الوصية وان كانت الهبة في حالة الصحة ان كان
الموهوب ثلث الالف يقضى بها أمربالتسليم إلى المقرلة وان كان الموهو الفا اخرى لا يومرية
إلى المقرله ولو أن القاضى لم يبع العبد الاجنبي لا يعزلكن اعطاه الغريم بدينه فقال هذا العبد
بيع لك بدينك او قال جعلته لك بدينك فاخذه الغريم على هذا ثمر ان الوارث اشتراه منه اولين
الغريم له او تصدق به عليه فلاسبيل للمقر له على العبد ولو ان القاضي لم يبع العبد
من الغريم ولكن جعله صلحا للغريم من ماله بان قال هذا العبد صلح لك من مالك وصوله
ثم وصل العبدلى الوارة على أن الد هر نهال وارث تسليمه الى الموصى له المقرله هكذا المحيط اعلمكيرة
مردی مرد و ترکه گذاشت غلامی را که بهای او هزار درم بود و نداشت دیگر مالی غیز از غلام پس اقرار
کردوارث آن مرده جنینکه آن مرده وصیت کرده بود باین غلام برای فلان و من بیا
کرده ام وصیت اورابعد از مردن او و گذرانید مردی دیگر گو آن که بدرستی مرا بر آن مرده هزرارد هم
دین است و منکر شد آن وارث از دین اوپس بدرستینکه قاضی بفر و شد آنعلام را بدین او و ادا کندین
او را به بهای آنغلام و اگر خرید آنوارث آنغلام را و یا بازگردید آنغلام با و بختیش یا بوصیت یا بمیراث
پس آن کسیکه اقرار برایش شده بود بوصیت اراده کرد که گیر د آنغلام را از ان وارث بسبب اقرار او
که بآن وصیت برایش کرده بود نیست او را پیچ راهی بران وارث و اگر ظاهر شد اینکه گواهان صبا
دین که بر دین گذشته بودند غلامان بودند پس قاضی باطل نکند آن بیع را ولیکن بدید بهای آن
غلام را بآن کسیکه وصیت برایش شده است و اگر صاحبی این مُرد بعد از گرفتن بهای آن
غلام خود و میراث برد از او وارث مُردناول پس اگر آنوارث مرد سیمین هزار درم معلوم را که
بهای آن غلام است پس مرآن کسی را که اقرار بوصیت برایش شد نیست اینکه بگیرد امین زار درد
اگر عمارت برده بوداز او مال دیگر را بغیر از همین هزار درم که بهای آنغلام است فروخته میشود
از و امال
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.