Page 896

جلد چهارم ۸۸۷ كتاب الدعوى انسان مال بقدر هزار درم د داده میشود انان درم برای آن کسیکه بوصیت برایش اقرار کرده شده بود میراث نبرده بود از او توارث مرد اول ولیکن وصیت کرده بود آن مرده دوم برای آن وارث اقرارکنند بهمین هزار درم معلوم است بران وارث مردۀ اول اینکه ر د کند همین هزار درم را بران کسیکه بوصیت برایش اقرار کرده شده است و اگر وصیت کرده بود مرده دوم برای آنوارث مردۀ اول بمال دیگر بدہد انرا بمال برای آن کسیکه اقرار برایش کرده شده است بوصیت بقدر هزار درم و گر بخشید چیزی ازین میراث بردن وارث اول از مردۀ دوم و وصیت کردن مرده دوم برای وارث اول ولیکن بخشیده بود صاحب دین برای آن وارث اقرار کننده همین هزار درم معلوم را و یا هزار درم دیگر را دیده شود اگر بخشش در حال مرض او بود پس حکم در بخشش مانند حکم است در وصیت و اگر بخشش او در حال تندرستی او بود پس اگر انگیزشید شده همین هزار درم معلوم بود امر کرده میشود توارث اقرار کننده را بسپردن آن بآن کسیکه بوصیت برایش اقرار کرده شده و اگر بخشید شده هزار درم دیگر بود امر کرده میشود بسپردن آن هزار در هم بآن کسیکه بوصیت برایش اقرار کرده شده است و اگر قاضی نفروخته بود اعلام را به بیگانه سبب دین ولیکن داده بود انرا بهمان دین بصاحب دین او و قاضی گفته بود که اینغلام فروخته شد تو در دین تو و یا گفته بود که گردانیدم این غلام را برا تو در دین تو پس صاحب دین گرفت اور ا بنا بران گفته قاضی بعد ازان آن وارث اقرار کننده بوصیت خرید انغلام را از ان صاحب دین یا بخشید آنرا صاحب دین بآن وارث و یا صدقه کرد آنرا با توارث پس نیست هیچ راه گرفتن مرآن کسی را که بوصیت برایش اقرار کرده شده است مر اغلام را که قاه بفروخته بود غلام را بصاحب دیشی لیکن گردانیده بود غلام را بدل مسلم برای صاحب این دین و باین طریق که گفته بود او را که ایتغلام بدل صلح است مرتر از دین تو و سپرده بود اغلام را با و بعد از ان رسید انغلام با نوارث بگر در از زمانه امر کرده میشود آن وارث بسپردن آن غلام شخصی که وصیت کرده شده