Page 87

جلد چهارم ۸۳ کتاب الدعوی ولو ذکر الذي واعرض يوقف لا یکفي وينبغي ان یذکر انها وقف علی الفقراء اوالمسجد ونحوه ویکون کذکر الواقف و قیل لا یثبت التعریف بذكر الواقف مالم يذکر انه في یدمن اقول ینبغي ان یکون هذا علی تقدیر عدم المعرفة الاية الآن تصدیق بر قاضی در المختار و اگر بیان کرد که متصل است بر زمین وقف کافی نمیشود و مشاہد اینکومبیان کند که این زمین وقف است بر فقیران او مسجد و یا مانند آن و می شود این بیان او مانند ذکر کردن وقف کننده و بعضی گفته اند که ثابت نمی شود شناختن زمین به بیان کردن وقف کننده تا که بیان نکند که این زمین وقف در دست فلان است و من میگویم که بشا بد که این حکم بآن تقدیر باشد که شناسایی می آید مگر باینکه بیان کند که وقف در دست فلان است واکر شناسایی حاصل می شد بغیر از ان پس این تنگ کردن امر است بر مدعی و شاهده الش بی ضرورت ولا تدخل الحدود في البيع اذا قصد لكثر بما يقع عليه البيع ولكن عند ذكر قولنا بحدوده يدخل في البيع وفاقا ولو كتب في الحد الزيق الزقيقة او الزقاق واليها المدخل والباب لا يكفي لكثرة الازقة فلا بد ان ينسب الحا ما تعرفتيه والانتسب لشی یقول زقین به ای بالمحلة والقرية والناحية بيقع به نوع مقر (تكمله) و داخل نمیشود حدود های زمین در فروختن آن زیر اکه قصد مردمان بدکر حدود ظاهر گردن آن زمین باشد که فروختن بر آن واقع می شود لیکن نز و ذکر این قول در حین بیع که فروتیم این زمین را با حد و د او داخل میشود در بیع باتفاق و اگر نوشته کرد در حد که متصل کو چه است با کوچه جای در آمدن یا دروازه بود کافی نمی شود از جهت بسیار بودن چنین کوچه با پس چارم از اینکه نسبت کند آن کوچه را بچیزهای که شناخته می شود با یگیر تا آن کوچه چنانکه بگوید کو چد فلام و اگر نسبت کوچه نمی شد چیزی بگوید که کوچه که در فلان محله است یا در فلان ده ست یا در فلان طرف