Page 869

جلد چهارم ۸۶۰ کتاب الدعوی يضمن ذلك ولا سبيل للموكيل الى المشترى (عالمگیری) و همچنین اگر آن ضامن صلح کرد با فروشنده پنجاه دنیار پس در صورت صلح مر فروشنده را اختیارست اگر میخواهد رد کند آن پنجاه دینار را و اگر میخواهد رد کند آن هزار درم را و در صورت بیع رد کند آن هزار درم را بی اختیار او بعد از ان در صورت صلح اگر فروشنده اختیار کرد در کرد ن آن در مارا پس خرنده آن کسی است که میگیرد انرا و اگر اختیار کرد رد کردن دیارا پس آن ضامن آن کسی است که قبض میکند انرا و مرا انضامن را بر آن خرند، هیچ راهی نیست ولو كان المشترى مامور جلافان بقضى عنه الثمن من غير كفاله فباع المامور من البايع خمسين بينارا بالثمن الي حوز وكذلك لو صالح المامور البايع من الثمن على خمسين دينار او لو كان الكفيل كفل عن المشترى بالثمن بغير امره فمات الكفيل فصالح مع البايع على خمسين دينار بالثمن وباع منه خمسين دينا بالثمن ثم مات العبد قبل القبض او استحق فلا سبيل للمشترى على البايع ولكن الكفيل يرجع على البايع ويتخير البايع في الصلح بين اعطاء الدراهم و بين اعطاء الدنانير وفي المبيع الاير ولو لم تكن كفاله ولا امر لقضاء الدين ولكن جاء متبرع او باع دنانيره لا من بايع العبد بالثمن الذي له على المشترى او صالح معه من الثمن على دنانير لا فالبيع باطل على كل حال واما الصلح فان كان بشرط ان يكون الثمن الذى على المشترى للمتبرع يكون باطلا و ان كان الصلح بشرط براءة المشترى عن الثمن كان الصلح جائزا وان اطلق الصلح اطلاقا و الترى بالابراء ولا بالتمليك يجوز فان استحق العبد كان على البايع رد الدنانير على المصالح واشات العبد كان للبايع الخيار بين رد الدنانير على الكفيل وان شاء رد عليه لدراهم هكذا فى المحيط حيتان اگر خریده امر کرد مرد یرا که بد بذر طرف او آن هزار اسبضامنی پس فروخت آن مر کرده شده بمفروشند نجا دینار را بپای اور درست آنفر ومنت و همچنین است اگر آن امر کرد، شده صلح کرد با فروشند، ان بخاطی تا واگر ضامن طرف خرند ه ضامن به بود بهای او بغیر امرا و بعد از ان انضامن صلح کرد با فروشنده پنجاه دنیا را بپہا