Page 868

جلد چهارم ۸۵۹ کتاب دعوی مخرنده است و انچیزیکه قبض کرده شده است ما انضامن است نه خرندم را و اگر ضامنی نبود ولیکن بردی نقد در بیهای آنرا از طرف خرنده بی امر او پر حکم در من و درمبای انیتونی که بیان کردیم سرد تا باندیان کہ دضامنی گفته شد که بدون ا ومر خنده بوده باشد و اگر ضامنی بامرخنده بود پس انضامن صلح کند رو اواز بیهای و که هزار درم است پنجاه دنیا رست ملان ضامن ا که رجوع کند بران خربنده بان ده ستاد بناوا ار کینی برد ان غلام را انضامن عیب بود بعد از ان حضر شد است مراد را پیروی کردن آن فروشندگان و هیچ راهی نسبت در انضامن با برخنده برابر ست دین حلم آن حق بردار د مجلس عقد باشتیا بعد از جدا از مجاس وكذ لك لوان البايع باع الكفيل الدراهيم التي كفل بها عن المشترى الدنانير ثم استحقت العبد بطل البيع واراد محمد بهذا التسوية بين البيع والصلح التسوية بينها بعد لا عن المجلس فاما اذا استحق العبد وهما في المجلس بعد لا يبطل البيع ويبطل الصلح ولو لم يستحم ولكنه مات في يدا لبايع وقد كان باع الكفينا عن البايع با لدراهم خمسين دينا را وقبضها منه البايع فان للمسترى ان يرجع على المابيع بالفة لاسبيل الحفر الي الي ع المكي محرمیں اگر فروشد قمر بضامن اندر بهایی که ضامن شبه بود آن از طرف خرنده بدیتار ما بعد از ان سجی برده شد انغلام برا بطل ان عقد فروختن و اراده کرده است اما محمد یه این برابری در میان بیع و صلح برابری را در میان بعد از جدا شدن از مجلس عقد با ار آن غلام ستی برده شد و حال آنکه هر دو هنوز در آن مجلس اند باطل نمیشود که فروختن و صلح باطل میشو دوا کر انغلام سجی برده نشد ولیکن انغلام مرد در دست فروشنده و انضامن فروش بفروشند دبان در میها پنجاه دینار و فروشنده قبض کرده بود انرا از او پس موخرنده را است که رجوع کند بیود بهر درم و مرا انضامن ابر فروشنده پیچ راهی نیست و کذالوكان الكفيل صالح البايع على خمسين نعم الصلح البائع الخياران ارد خستين ديارا وان شارد الفخام ورد البيع مرد الف دهم من غير خيار هو في السلحان اختار البايع رد الدراهم فالمشترى هو الذي يستوجة أن تختارد الاليم واخير حوالت