Page 853

جلد چهارم ۸۳۳ کتاب دعوی که از من پسر آورده و تاریخ این اسباب پیش داد تاریخ همه آن بیعها یا هرگز معلوم نبود تاریخ آن و حکم کرد قاضی باین گواهان پس در این صورتها و آن صورتیکه گذرانیده باشد گواهانرا بآزاد بودن خود در اصل و یا بآزادی عارضی برابر ست که رجوع کند هرکدام از خریندگان پیش ازانکه رجوع کرده شود بر او واگر آن کنیز گذرانید گواهانرا بآزادی یا مدبر شدن یا ام ولده شدن خود بتاریخی بعد از تاریخ همه بیعها بود چنانکه گذرانید آنغلام یا آن کنیز گواهانرا برخریدۀ آخرین خود که مدعی است این غلام از فلان مردست یا این کنیز از فلان مردست که آنرا و کرده است اورا با او آورد از و بعد از خریدن خریدۀ آخرین با مردی گواهان گذرانید که این غلام یا این کنیز من بود که آنراد کرده ام یا ام ولده کرده ام او را بعد از خریدن خریدۀ آخرین حکم کرد قاضی باین گواهان پس انحکم قاضی حکم کردن و بحک مطلق برابر ست اگر تاریخ آزادی آن غلام میان بیعها بود تا که واقع شده بود بعضی از بیعها پیش از آزادی و بعضی از آنها پس از آزادی پس آن بیعها که پیش از آزادی باشد رجوع نکند هر خریده بر فروشنده خود پیش از انکه رجوع کرده شود بر او و آن بیعها که پس از آزادی است رجوع دران هر کدام خرنده بر فروشنده خود پیش از انکه رجوع کرده شود بر او از جهت قیاس کردن بعضی آن بر تمامی آن همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط قال محمد في الزيادات رجل اشترى من رجل جارية وقبضها ثم جاء مستحق واستحقها ببينة يرجع المشترى بالثمن على البايع هكذا في الذخيرة (عالمكيرى) گفته است امام محمد رح در کتاب زیادات مردی خرید از مرد دیگر کنیز را و قبض کرد آنرا بعد ازان آمد مستحقی مستحق شد برو آن کنیز را بگواهان رجوع کند خرندۀ آن ببهای ان برفروشنده همچنین ذکر کرده شده است در کتاب ذخیره ولواقر المشترى للمستحق او استحلف فنكل فقضى به للمستحق ثم اراد ان يرجع على بايعه ليس له ذلك ولواقام البينة على اقرار البايع انه للمستحق يصح عليه ولو نكل البينة فاراد ان يحلفه اقربه للمستحق (خلاصة الفتاوى) فان نكل يرد الثمن كذا في الوجيز للكردي (عالمکيرى) و اگر اقرار کرد خرنده برای مستحق